Valkuil:

De grote valkuil van het BAS is dat het vaak niet wordt begrepen door ouders en hulpverleners. Dat leidt tot soms heel bizarre situaties. Ook de reguliere hulpverlening is zich vaak niet bewust van de uiterst complexe problematiek. Vaak wordt de foute diagnose gesteld en een traject van opvoedkundige begeleiding ingezet, zonder resultaat. Enkele praktijkvoorbeelden van problemen zijn:

Uithuisplaatsing

Het kind slaat de ouder regelmatig. De ouder lijdt hier zeer ernstig onder, maar zwijgt en ploetert alleen onbegrepen door. Het kind vertelt (liegt) dat de ouder het slaat. Op school wordt dit opgepakt en doorgegeven aan de instanties. Na verhoor en onderzoek wordt het kind uit huis geplaatst. In de crisisopvang blijkt het kind heel normaal gedrag te vertonen, wat helemaal niet overeenkomt met wat de ouder gezegd heeft. De hulpverlener veroordeelt de ouder, omdat er met het kind niets mis lijkt te zijn. Logisch eigenlijk, maar bezijden de trieste waarheid. Soms maken we mee, dat zelfs de ouders en schoonouders van de moeder het opvoedgedrag van moeder onder de maat noemen. "Als het kind bij ons logeert is er nooit wat mis, alles gaat geweldig, hij is heel lief, het zal wel aan jou liggen." Je hebt een moeilijk kind op te voeden en niemand die het ziet en niemand die helpt . . . . . .